Nabrzeże Smetany

Nowe przystanki tramwajowe, szpaler drzew, szeroka promenada z praską mozaikową nawierzchnią i bezpieczna, oddzielona droga rowerowa. Przemiana nabrzeża Smetany to największa przebudowa centrum Pragi od kilkudziesięciu lat.

Nabrzeże powstało w latach 1841–1845 jako pierwsza praska promenada, zaprojektowana przez niemieckiego architekta Bernharda Gruebera. Prowadziło od mostu Karola do nowego wówczas mostu łańcuchowego cesarza Franciszka. Około 1894 roku nazwano je nabrzeżem Franciszka. Od 1919 do 1952 roku nosiło imię Masaryka, z wyjątkiem lat 1940–1945, gdy było częścią nabrzeża Wełtawskiego. Od 1952 roku nosi imię Smetany. W dwudziestym wieku idea spacerowej promenady zeszła na dalszy plan, a brzeg został zdominowany przez intensywny ruch. W ostatnich latach powoli się to zmienia.

Duża rewitalizacja przebiega etapami. Pierwszy, w 2022 roku, przyniósł poszerzenie promenady i posadzenie siedemnastu perełkowców japońskich. Powstał nowy przystanek Karlovy lázně w kierunku północnym. Przystanek na nabrzeżu Smetany przesunięto na południe, ku Teatrowi Narodowemu. Ustawiono nowe ławki. Powstała też droga rowerowa w stylu duńskim, oddzielona krawężnikami zarówno od chodnika, jak i jezdni, zapewniająca rowerzystom maksymalne bezpieczeństwo.

Obecnie przygotowywany jest drugi etap: od Mánesa przez plac Krzyżowców do placu Jana Palacha. Plac Krzyżowców należy do najbardziej obciążonych miejsc w centrum. Ruch tramwajowy i samochodowy spotyka się tutaj z Drogą Królewską, którą latem przechodzi nawet sto tysięcy pieszych dziennie. Nowa promenada w stronę Teatru Narodowego, ze słynnym widokiem na Hradczany, ma poprawić warunki spacerowania.