Most Mánesa

Most, zbudowany w stylu czeskiego kubizmu i modernizmu, nosi imię czeskiego malarza Josefa Mánesa.

Most Mánesa jest dziewiątym mostem na Wełtawie w Pradze. W jego miejscu znajdował się niegdyś prom do wioski rybackiej. Budowę mostu poprzedziło połączenie Starego Miasta z Klárovem żelazną podwieszaną kładką dla pieszych. Budowa samego mostu rozpoczęła się w 1911 r. i została przeprowadzona przez firmę inż. Kress i Bernard. Projektantami mostu byli František Mencl i Alois Nový, a współpracowali z nimi również architekci Pavel Janak, Vlastmil Hofman i Mečislav Petrů.

Most zbudowany jest głównie z betonu i częściowo z betonu zbrojonego. Ma cztery sklepione przęsła o długości 186,3 m i szerokości 16 m. Został otwarty dla transportu w 1914 roku, ale w pełni ukończony dopiero w 1916 roku. Pod względem artystycznym most charakteryzuje się wpływami czeskiego kubizmu i modernizmu. Na filarach znajdują się motywy figuralne z życia pływaków Wełtawy autorstwa rzeźbiarzy Františka Bílka, Josefa Mařatky'ego i Jana Štursy. Po stronie Starego Miasta znajdują się fontanny z gargulcami, a po stronie Małej Strany herby miast i państw.

Początkowo most nosił imię następcy tronu austriackiego arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, a od 1920 r. nosił nazwę Mánes. Pomnik Josefa Mánesa stoi w parku na przyczółku Starego Miasta. Jego autorami są rzeźbiarz Bohumil Kafka i architekt Josef Havlíček. Most Mánesa został zrekonstruowany w latach 90-tych XX wieku.

Od 2009 r. na moście wyrosła aleja sław czeskiej muzyki klasycznej, którą zdobią mosiężne gwiazdy Bedřicha Smetany, Antonína Dvořáka i Bohuslava Martinů.