Tańczący Dom

Nowoczesna praska architektura z wyczuciem wkomponowana w oryginalne budynki upamiętniające Freda Astaire'a i Ginger Rogers.

Tańczący Dom, czasami nazywany również Ginger i Fred, jest najbardziej godną uwagi nowoczesną budowlą na prawym brzegu Wełtawy przy moście Jiráska. Nazwa budynku nawiązuje do słynnych tancerzy Freda Astaire'a i Ginger Rogers. Jest to pierwsza konstrukcja najlepszych światowych architektów Franka Gehry'ego i Vlado Milunića, która powstała w Pradze po aksamitnej rewolucji. Projekt wnętrz biur został częściowo powierzony brytyjskiej architekt czeskiego pochodzenia Evie Jiřičnej.

W tamtym czasie była to rzeczywiście odważna konstrukcja, która wprowadziła nowoczesną architekturę do tradycyjnego środowiska miejskiego, a także wywołała gorącą debatę publiczną na temat praskiej architektury. Pomimo tych burzliwych dyskusji i często negatywnego nastawienia do Tańczącego Domu, zdobył on szereg nagród w kraju i za granicą, w tym nagrody za wzornictwo w plebiscycie magazynu Time. Budynek mieści dziś biura, przestrzenie wystawiennicze, kawiarnię i luksusową restaurację.

Konstrukcja opiera się na żelbetowych płytach i składa się z żelbetowej konstrukcji z 99 oryginalnymi panelami elewacyjnymi.

Co ciekawe, w miejscu Tańczącego Domu pierwotnie znajdował się budynek mieszkalny, który został zniszczony przez amerykańskie bomby w 1945 roku podczas przypadkowego bombardowania Pragi z powietrza. Pomysł zbudowania na powstałej przestrzeni powstał w latach 90. we współpracy z Vlado Milunićem i Vaclavem Havlem, który mieszkał w sąsiednim budynku, gdzie Milunić zaprojektował dla niego modyfikacje wnętrz. Milunić po raz pierwszy zwrócił się do architekta Jeana Nouvela (który później zbudował Zlatý Anděl), ale ten odmówił. Ofertę przyjął Frank Gehry, który stwierdził, że "dla kraju, który dał Ameryce Jaromira Jagra, zrobię wszystko". Inwestorem budowy był Nationale Nederlanden, dziś ING.

W 2013 roku Zarząd Nieruchomości w Pradze (Pražská správa nemovitostí) kupił budynek za ponad 13 milionów.