Wyspa Štvanice

Wyspa, której nazwa pochodzi od polowania na zwierzynę przez psy, była niegdyś miejscem spotkań towarzyskich, a obecnie jest wykorzystywana do uprawiania sportu.

Wyspa Štvanice znajduje się na środku Wełtawy, między miejscowościami Holešovice i Karlín, a najstarsza wzmianka o niej pochodzi z 1118 roku. Do połowy VIII wieku na wyspie znajdowały się ogrody i dojrzałe drzewa. Pod koniec XVII wieku na wyspie zbudowano okrągłą drewnianą arenę, na której do 1816 roku odbywały się walki psów z niedźwiedziami, bykami, jeleniami i krowami dla rozrywki praskiego społeczeństwa. Walki te były wielokrotnie zakazywane, aż do ich całkowitego zakończenia w 1918 roku.

Štvanice były również miejscem innych rozrywek. Była tu strzelnica, imprezy towarzyskie, fajerwerki, loty balonowe francuskich aeronautów i inne. Znajdowała się tu okrągła sala taneczna zwana Růžodol, kawiarnie i restauracje serwujące popularne grundle oraz ogród angielski z domkiem letniskowym. Do 1989 r., kiedy wyspa została kupiona przez gminę Praga, jej właścicielami byli różni mieszczanie, osoby prywatne lub parafia.

Pierwotnie wyspa była połączona drewnianymi mostami z Těšnovem, a od połowy XIX wieku na wyspie zbudowano wiadukt Negrelli dla linii kolejowej. Po Moście Karola był to drugi najstarszy kamienny most w Pradze. Dziś jest jednym z zabytków techniki. W latach 1908-1912 powstał po nim most Hlávkův. Na czubku wyspy umieszczono małą elektrownię wodną, która produkowała energię nieprzerwanie do 1972 roku. Po rekonstrukcji otrzymała trzy nowe turbiny, które znów działają.

Pierwsze lodowisko w kraju zostało zbudowane w 1932 roku. Zostało ono jednak zburzone w 2011 roku ze względu na jego stan. Od 1986 r. istnieje również duży kompleks tenisowy o pojemności do 7000 miejsc, 9 odkrytych i 2 zadaszonych kortów tenisowych. Inne obiekty sportowe obejmują skatepark i tor slalomowy na jazie.