Diabelski Kanał

Ślepa odnoga Wełtawy, gdzie słychać stukot drewnianego młyńskiego koła i gdzie można popływać małymi łódkami.

Diabelski Kanał oddziela wyspę Kampa od Małej Ćwiartki i ma 740 m długości. Jest zasilany kilkusetmetrowym tunelem z górnej części śluzy Smíchov powyżej Mostu Legionów. Następnie wpływa z powrotem do Wełtawy za Mostem Karola. W średniowieczu kanał ten został zmodyfikowany przez joannitów, gdy potrzebowali oni regulować przepływ wody do młynów. Do dziś zachowały się trzy z nich, w tym drewniane koło młyńskie Wielkiego Młyna Przeora.

Diabelski Kanał otoczony jest z obu stron malowniczymi kamienicami, które sięgają wody i tworzą romantyczny zakątek. Do najważniejszych należą cegielnia Herget, renesansowy dom U tří pštrosů, pozostałości młyna Huť, młyn Zlomkov i młyn Grand Priory. Bliżej znajdują się Młyny Sovy.

Pochodzenie nazwy Diabelski Kanał nie jest do końca jasne. Po raz pierwszy pojawia się w XIX wieku i prawdopodobnie pochodzi od domu o nazwie U sedmi čertů (U siedmiu diabłów). Według innej teorii jej nazwa związana jest z legendą o diabelskiej kobiecie, która mieszkała na placu Maltézské w pobliżu Diabelskiego Kanału.

Diabelski Kanał przyciągnął wielu filmowców swoją wyjątkowością i malowniczością. Kręcono tu takie filmy jak Ośmiornice z drugiego piętra (Chobotnice z druhého patra), Amadeusz Milosa Formana i Mission Impossible.